Noc ducha

 Życie pisze dla nas różne scenariusze...

Myślałam, że już nigdy nie wezmę się za szycie. Maszynę używałam od kilku lat do naszywania łatek na dziurki. I obszywania ręczników a tu masz...

Ktoś, kto nie wie, że jestem już nieaktywna zawodowo poprosił o przysługę... Głupio było bodmówić.

Spędziłam nad tą robótką 2 noce. Jak w przysłowiu. Co robi stara? Szyję i rozpara...

Nie dało się wszystkiego zszyć na maszynie. Giga robótka ale żeby zrobić sobie dostęp trzeba by było rozpruć pół płaszcza..

Jutro prasowanie i kontrola zapięcia. Cała jestem w emocjach, czy się naprawa udała?

Taka piękna jesień

To nie tak, że ja sobie siedzę i zachwycam się jesienią. Wzięłam się za szycie i stop. Bez pomocy doświadczonej koleżanki mogę sobie nie poradzić...

Cóż za problem. Wszyć nową podszewkę do rękawów. Do palta, forma z 2 części...

Nie moja dziedzina. To tak, jakby cukiernikowi dać chleb do upieczenia. Pewnie by jakoś upiekł, ale ile musiałby się natrudzić...

No tak, tymczasem mam również codzienne obowiązki... Na przykład robienie zakupów. Żeby je zrobić trzeba wyjść na dwór a tam dziś... Oj wieje, oj, zimno! 

  

Na szczęście zrobiłam kilka zdjęć, gdy jesień jeszcze była złota i piękna jak w dawnym powiedzeniu. 

Nawet mżawka wygląda ładnie wczesną jesienią! 

 

Babie lato już było...

 

Co dziś mamy za oknem, każdy widzi. No, może nie widzi ten, kto mieszka na drugim końcu Polski, świata lub czyta moje słowa w późniejszym terminie.

Więc buro, ponuro. Ogólnie jesień sobie o nas przypomniała. Przyciągnęła zimnicę. A ja tak lubię ciepełko! Jak kot czarownicy...

Troszkę się ogrzeję cieplejszym widokiem.

Ktoś ma chęć na wygrzane w słońcu jabłuszko? A może poluje na kaczki?

A tak w ogóle, to wczoraj snuło się babie lato. To już  jesień nam nie odpuści... Brrr... 

Wstęp do... Jesieni.

 Ot i się porobiło! Awaria jakąś czy co? Nie ma kontaktu ze znajomymi, brak nowinek że świata. Czuję się prawie jak za króla Ćwieczka.

Chyba się wezmę do roboty bo mąż ogląda film, którego nie chcę po raz setny oglądać. Czyli strasznie drastyczny. Już się we mnie wszystko trzęsie z nerwów  a akcja dopiero się zaczyna. 

Tymczasem spójrz, jak odchodzi lato...

 

Wczesno jesienią

 Lato to już przeszłość. Jednak pogoda nadal kapryśna. Każe się ciepło ubrać a zaraz rozbiera do krótkich rękawków.

Dobrze, że robótki na zewnątrz już skończyłam. Jeszcze tylko dosadzić truskawki, rozciągnąć flizelinę, pomalować bramę, zasiać....

O Matko, ile ja mam jeszcze roboty! A już w myślach pławiłam się w lenistwie!

Ale ja nie w sprawie narzekania.

Chcę Ci pokazać, jakie fajne rzeczy zobaczyłam parę dni temu.

Takie cudne były te krople!

Jak dawno nie chodziłam po zamglonej łące...

Jak dawno nie oglądałam rosy na trawie.

Jak dawno nie łapałam babiego lata...